" Miłość. Od czasów mojej młodości, stanowi źródło mej radości". Powiedział to zwykły, szary człowiek, gdy szukał swej drugiej połowy.
Już od momentu młodego człowieka, ciągle na nią czeka. Spogląda w twarz mijającego czasu, myśli -"czy ją spotkam?".
Czas mija, płynie godzina za godziną. Rozgląda się się pełen wiary, za tym uczuciem wspaniałym.
Podniósł z ziemi przydeptane nasiona kwiatów. Zasadza je w ciemnej ziemi, dba o nie pielęgnuje, całą swą słodycz wylewa na nie, ze swego serca głębokości.
Dostarczył im potrzebne składniki, by mogły się w pełni rozwinąć. Ogrzał je sercem swych uczuć.
Z nasion tak małych, wyrosły wspaniałe kwiaty, które w wielkiej podzięce, roztoczyły swój blask i aromat na jego spracowane ręce...
" Już wiem" - powiedział - co tworzy miłość..."
Dorota Zatorska-Stempin 15.02.2004
